28 april 2018

Cult!Live : Raketkanon Plays Oldboy / Mooov (UGC Turnhout - 27.04.2018)

Live gespeelde soundtracks bij filmvertoningen zijn een heikele evenwichtsoefening : enerzijds is het bedoeling dat de film niet overschaduwd en overdonderd wordt maar integendeel verrijkt wordt door de nieuwe soundtrack, maar anderzijds mag die nieuwe muziek niet verzanden in een zoutloos en overbodig muzak-behang, waarbij je als toeschouwer alras verlangt naar de originele soundtrack.

Bij oude zwart/wit-films is die begeleiding relatief eenvoudig. Op piano wordt ter plaatse een soundtrack geïmproviseerd (zoals ik eens een paar keer heb meegemaakt in Cinema Zuid en zelfs nog in de ter ziele gegane lokale cinema-tempel 'The Movie' als begeleiding bij "The General" van Buster Keaton). Iets complexer wordt het wanneer een 'talkie' muzikaal begeleid moet worden. Het gaat nog wanneer dat een gedateerde en compleet onbekende cultfilm is waarbij de score volledig opnieuw uitgevonden moet worden (zoals toen Dead Man Ray nieuwe muziek maakte bij een bizarre Bobbejaan Schoepen-film).

Het initiatief "Cult!Live" gaat nog een stapje verder : een Belgische en artistiek uitdagende band wordt verzocht om een nieuwe soundtrack te componeren bij een recente cultfilm. Voor de eerste editie verzorgde Illuminine de muziek bij de Georgische film 'Corn Island'. De Iraanse vampieren-western 'A Girl Walks Home Alone at Night' kreeg in de tweede editie een muzikale remake door The Black Heart Rebellion. En in de derde editie tekent de geweldige Gentse noiserock-band Raketkanon voor de muzikale begeleiding van de Zuid-Koreaanse cult-klassieker 'Oldboy', de tweede en meest bekende film in de wraaktrilogie van Park Chan-Wook.

De bijdrage van Raketkanon was een schot in de roos. Op eerder rustige momenten wist de band op subtiele wijze de gevoelens van wanhoop en Unheimlichtkeit van het hoofdpersonage te accentueren, terwijl op de 'brute' momenten de vuurkracht van het Kanon naadloos aansloot bij de visuele violence-flair van de regisseur. En vooral in één van dé sleutel-scenes van de film (een op meerdere vlakken pijnlijke vrij-partij) was de ruwe power van de muziek onverwacht maar perfect gepast.

Fijn initiatief en nu al benieuwd naar de match van volgend jaar.

Geen opmerkingen: